Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol. ciasteczka), w celu zapewnienia naszym użytkownikom, najwyższego komfortu z jej korzystania oraz dla celów statystycznych. Jeśli zdecydujesz się kontynuować przeglądanie witryny, bez zmiany ustawień strony, zakładamy, że wyrażasz zgodę na wykorzystywanie plików cookies na tej stronie. W każdej chwili możesz zmienić swoje ustawienia cookies w przeglądarce, w zakładce Narzędzia.

Ciekawostki

Zobacz więcej

Pielęgnacja i profilaktyka

Zobacz więcej

Psychologia i zachowanie

Zobacz więcej

Żywienie

Zobacz więcej


Ciekawostki

Wróć

Prawidłowa interpretacja tego zachowania nie jest jednoznaczna. Powszechnie uważa się, że koty mruczą gdy są w nastroju do nawiązywania kontaktów społecznych. Zadowolenie i dobre samopoczucie są sygnalizowane zarówno innym kotom, jak i ludziom. Wszystkie koty, bez względu na wiek, płeć czy rasę, mruczą z taką samą częstotliwością: 25 cyklów na sekundę.

Mruczenie nie zawsze oznacza, że kot akceptuje cały świat wokół siebie i czuje się dobrze. Koty mruczą także przy złym samopoczuciu i/lub by uniknąć złego samopoczucia lub też okazać bezradność. Koty mruczą także w następujących sytuacjach:

  • Odczuwając strach, dla rozładowania stresu oraz by się uspokoić,
  • By uspokoić inne koty, przy bólu oraz zranieniu,
  • Podczas bólów porodowych

O zmierzchu źrenice kota rozszerzają się do wielkich rozmiarów, by do oka mogło wpadać więcej światła, a przy silnym świetle zwężają się do pionowych kresek. Z tyłu oka znajduje się odbijająca światło warstwa, która poprawia widzenie o zmierzchu. Światło absorbowane przez oko jest powtórnie odbijane na siatkówkę. W ten tajemniczy sposób powstaje tajemniczy błysk w oczach kotów, gdy w ciemności oświetli się je reflektorami.

Koty posiadają gruczoły zapachowe umiejscowione w okolicach oczu, pyska oraz policzków. Wydzielają one substancje, które zawierają indywidualny zapach zwierzęcia. Przyjazne ocieranie policzków oraz szturchanie głową to oznaczenie przez kota jego własności. Kot ocierają się na powitanie o nasze nogi chce zastąpić obcy zapach, który właściciel przynosi z zewnątrz, własnym zapachem.

Kot posiada zmysł równowagi - we wnętrzu ucha ma specjalne narzędzie, które dostarcza informację o aktualnym położeniu głowy kota w stosunku do ziemi. Gdy kot jest w ruchu (czyli, w tym wypadku, spada), włosy czuciowe rejestrują zmianę, a płyn w uchu porusza się, mózg dostaje sygnał do zastosowania środków zapobiegawczych przed znacznymi obrażeniami ciała. 

Dzięki temu, że ciało kota jest bardzo giętkie i ma ogon, dzięki któremu może sterować lotem, kot może bardzo szybko – czasem zaledwie w ułamek sekundy odwrócić się tak, by spadać łapami na ziemię.

Wibrysy, potocznie zwane wąsami i brwiami, są to długie i grube szczecinki wyrastające przede wszystkim na górnej wardze, ale także ponad oczami, na policzkach i na wewnętrznej stronie podramion.
Są to narządy czucia mechanicznego, odbierają nawet drobne wibracje i prądy powietrza przynoszące dźwięki i zapachy. Wibrysy pomagają w orientacji w ciemności i mierzeniu odległości. Mają decydujące znaczenie w czasie polowania, ponieważ śmiertelny cios kot zadaje wtedy, gdyz wibrysy dotykają ofiary i można dokładnie określić jej położenie. 

Wielokrotnie obserwowano niezwykłe ożywienie kotów na kilka godzin przed trzęsieniem ziemi, przejawiające się drapaniem w drzwi i gwałtowną ucieczką na zewnątrz. Starożytni Chińczycy zazwyczaj polegali na kotach w przepowiadaniu naturalnych klęsk żywiołowych. Nie wiadomo na czym polega kocia zdolność przeczuwania niebezpieczeństw. Uznaje się, że są nadzwyczajnie wrażliwe na elektryczność statyczną, pole magnetyczne lub słabe wstrząsy podziemne, których ludzie nie wyczuwają, i to powoduje ich niezwykłe zachowania

Kot

Wiek kota

Wiek człowieka

1

19

2

24

3

28

4

32

5

36

6

40

7

44

8

48

9

52

10

56

11

60

12

64

13

68

14

72

15

76

16

80

17

84

18

88

19

94

20

100

21

110

*Dane orientacyjne w latach






Pielęgnacja i profilaktyka



Wróć

Systematyczna kontrola oraz toaleta uszu zabezpieczy kota przed rozwojem stanu zapalnego zewnętrznego kanału słuchowego. Podstawową zasadą prawidłowego oczyszczania uszu jest unikanie w używaniu do tej czynności patyczków z watą. Nie powinno się ich wkładać głęboko, gdyż grozi to wpychaniem wydzieliny usznej w dalsze odcinki ucha.

W przypadku stwierdzenia obecności obfitej wydzieliny usznej należy zakroplić do kanału słuchowego płyn przeznaczony do pielęgnacji uszu a następnie wymasować podstawę ucha. Podczas trzepania głową wydzielina ulegnie rozpuszczeniu i wydostanie się na zewnątrz. Wtedy delikatnie należy oczyścić uszy z zalegającej wydzieliny. Jeżeli stwierdzimy, iż uszy są gorące, zaczerwienione a kot wykazuje objawy bólowe przy ich dotykaniu należy skonsultować się z lekarzem weterynarii.

Wszelkiego rodzaju wydzielina pojawiająca się w kocich uszach powinna być pokazana lekarzowi. Częstym problemem wśród kotów jest obecność czarnej i suchej wydzieliny w zewnętrznym kanale słuchowym. Jeżeli towarzyszy temu silny i uporczywy świąd należy podejrzewać obecność świerzbowca usznego.

Przyśrodkowe kąciki oczu przemywamy czystym gazikiem używając do tego specjalnego płynu do pielęgnacji okolic oczu lub płynu fizjologicznego.

Zabieg wykonujemy wilgotnym i zwilżonym gazikiem przemywając oko od zewnętrznego do wewnętrznego kącika oka.

W wieku 5-6 miesięcy kocię wymienia swoje mleczne zęby a w ich miejsce pojawiają się bardziej okazałe stałe.

W wieku 7 miesięcy  posiada już stałe uzębienie. Pierwsze miesiące życia to okres kiedy warto przyzwyczaić kota do wykonywanej przez właściciela systematycznej pielęgnacji uzębienia.

Jest to jednak znacznie trudniejsze niż w przypadku psów. Zabieg ten wykonuje się przy pomocy szczoteczki i pasty przeznaczonej dla zwierząt. Dostępne są także płyny, maści oraz żele wspomagające oczyszczanie zębów. Codzienna higiena jamy ustnej i zębów zabezpieczy kota przed odkładaniem się na ich powierzchni płytki nazębnej a w konsekwencji kamienia nazębnego oraz chorób przyzębia i dziąseł.

Całkowity brak profilaktyki grozi postępującym rozwojem paradontozy i utratą zębów. O fakcie toczącego się stanu zapalnego świadczy często nieprzyjemny zapach z pyszczka czy stopniowa utrata apetytu. Powstały kamień nazębny jest źródłem niebezpiecznych dla zdrowia bakterii, które wywołać mogą szereg chorób ogólnoustrojowych np. zaburzeń w przewodzie pokarmowym czy chorób mięśnia sercowego.

Co pewien czas warto kontrolować długość  i stan kocich pazurów. Zbyt długie będą przeszkadzać w poruszaniu w warunkach domowych. Jeżeli kot wychodzi na zewnątrz to nie powinno się przycinać pazurów, ponieważ są one potrzebne w razie konieczności ucieczki na drzewo przed np. psem.

Pazury przycina się przy pomocy specjalnych cążek. Jeżeli właściciel nie potrafi sam wykonać takiego zabiegu, to czynność tą należy powierzyć lekarzowi weterynarii. Zbyt krótki przycięcie spowoduje silne krwawienie.

Sprawdzanie stanu opuszek palcowych oraz przestrzeni między nimi również jest ważnym elementem pielęgnacji kota. Nasz kociak nie chodzi w butach tak jak jego właściciel, a więc kontakt z podłożem następuje przez opuszki. Zdarzają się skaleczenia, zakłucia lub inne rany, które powinno zgłosić się lekarzowi. W okresie zimowym warto smarować opuszki specjalnymi ochronnymi balsamami lub wazeliną albo tłustymi kremami. 

Kąpiele wykonujemy wtedy, kiedy stan skóry i okrywy włosowej tego wymaga. Używamy szamponów przeznaczonych tylko dla kotów, gdyż szampony dla ludzi wykazują kwaśne pH powodujące podrażnienie skóry.

W czasie kąpieli szczególnie należy zwracać uwagę aby do uszu nie dostała się woda.

Po kąpieli należy dokładnie osuszyć  sierść. Do tego celu nie wykorzystuje się suszarek tylko wycieramy np. ręcznikiem. Pamiętajmy, aby po wykapaniu kota kiedy na zewnątrz jest zimno i mroźno nie wypuszczać go.

Przez cały rok koty gubią sierść i linieją. Proces ten nasila się szczególnie wiosną i jesienią. Kot produkuje znaczne ilości martwego włosa.

Aby okrywa włosowa była piękna i lśniąca oprócz zdrowego żywienia oraz profilaktyki przeciw pasożytniczej, należy wyczesywać martwe włosy. Codzienne wyczesywanie sprawi, że w miejscu wypadniętych i martwych włosów pojawi zdrowa sierść.

Kot jest zwierzęciem, które dba o swoją higienę i wygląd. Podczas swojej toalety, kiedy intensywnie wylizuje sierść połyka niestety włosy. Duża ilość włosów, które dostały się do przewodu pokarmowego są źródłem powstawania tzw. kul włosowych lub pilobezoarów. Stanowią one duży problem szczególnie wśród kotów z długą sierścią. Takie twory potrafią skutecznie wywołać niedrożność przewodu pokarmowego i stanowić przeszkodę w prawidłowym trawieniu pokarmu. Dlatego podstawą jest żywienie kota produktami zawierającymi w swoim składzie elementy wspomagające usuwanie takich włosów lub które rozpuszczają je i wykazują działanie tzw. odkłaczające.

Ważnym elementem dla prawidłowego funkcjonowania organizmu jest dostęp do trawy. Jest ona źródłem składników mineralnych oraz reguluje trawienie. Zjedzona przez kota trawa działa wymiotnie i wspomaga usuwanie kul włosowych z przewodu pokarmowego. Zawarte w karmach komercyjnych włókno roślinne pobudza pasaż jelitowy i dochodzi do usuwania włosów wraz z kałem.

Dla świadomej regulacji poczęć u kotów stosuje się dwa sposoby zapobiegania ciąży.

KOTY
W przypadku samców wykonuje się zabieg kastracji w znieczuleniu ogólnym, czyli usunięcie jąder.

KOTKI
W przypadku kotek istnieją dwie metody antykoncepcji.

Pierwsza to antykoncepcja hormonalna polegająca na systematycznym podawaniu hormonów, blokujących cykl rozrodczy w postaci injekcji lub tabletek. Sposób ten jest o tyle korzystny gdyż stwarza możliwość zajścia kotce w ciążę wtedy, kiedy będą do tego sprzyjające warunki zarówno dla niej samej jak i dla właściciela.

Drugi sposób to zabieg chirurgiczny, która polega na usunięciu jajników oraz macicy w znieczuleniu ogólnym i jest sposobem radykalnym, uniemożliwiającym zajście w ciąże danej kotce. Zabieg ten jest o tyle korzystny, gdyż powoduje wydłużenie życia kota, a zwierzę staje się bardziej uległe i spokojniejsze.

ZABIEG
Zabieg sterylizacji zmniejsza także ryzyko występowania stanów zapalnych macicy oraz zmniejsza niebezpieczeństwo występowania zmian nowotworowych w okolicach gruczołów mlekowych.
Dodatkowym pozytywnym efektem zabiegu jest zanik tzw. znaczenia terenu moczem.

Zabiegi zarówno sterylizacji jaki i kastracji wykonuje się przed osiągnięciem dojrzałości płciowej po uprzednich szczepieniach ochronnych. Jeżeli zachodzi konieczność wykonuje się także w starszym wieku. Zabieg nie powinien być przeprowadzany w czasie rui gdyż naturalne estrogeny wzmagają ukrwienie macicy a interwencja chirurga może doprowadzić do wzmożonej utraty krwi. Dlatego należy odczekać lub podać preparat hormonalny w celu zablokowania rui. Należy być świadomym, iż każdy zabieg wykonywany w znieczuleniu ogólnym niesie ze sobą ryzyko. Dlatego warto wykonać badania diagnostyczne przed zabiegiem, np. badanie morfologii i biochemii krwi oraz badanie moczu.

PO ZABIEGU
Po prawidłowo przeprowadzonym zabiegu i usunięciu szwów rozpoczyna się w pewnym sensie inne życie kota. Jak zawsze w życiu są pozytywne efekty danego zabiegu ale i te które mogą nieść pewne zagrożenia. Dlatego tak istotne jest żywienie kota po zabiegu zarówno sterylizacji jak i kastracji gdyż wzrasta ryzyko rozwinięcia się otyłości i cukrzycy oraz wytrącania się kamieni moczowych w nerkach i pęcherzu moczowym. Otyłość z kolei prowadzi do zaburzeń w układzie krążenia oraz zmian zwyrodnieniowych w stawach.






Psychologia i zachowanie



Wróć

Dla prawidłowego rozwoju psychicznego kotów oraz ich pozytywnego kontaktu z ludźmi istotny okres przypada na czas pomiędzy drugim a siódmym tygodniem życia. Wtedy to bliski kontakt z człowiekiem w postaci głaskania kota oraz pozytywne i pełne uczuć nastawienie względem  niego warunkuje przyjacielski kontakt na długie lata wspólnego życia pod jednym dachem.
Okres ten może trwać nawet do trzeciego miesiąca życia. W okresie tym należy oswajać kota z otoczeniem, jego różnymi dźwiękami i odgłosami.

Równie istotny jest okres karmienie i bliskość matki-kotki dla zapewnienie bezpieczeństwa i komfortu kociąt. Zbyt szybkie odebranie kociąt od matki, kiedy nie potrafią jeszcze same jeść, będzie powodować problemy zdrowotne oraz zaburzenia w kontakcie z ludźmi.

Również czynniki genetyczne w pewnym  procencie warunkują pozytywne zachowanie kotów.

Dla prawidłowego rozwoju kota ważny jest także kontakt z innymi zwierzętami żyjącymi  w jednym domu, aby ich relacje w przyszłości nie sprowadzały się do walki i agresji względem siebie. Zaburzony proces socjalizacji doprowadzi w przyszłości do nieprawidłowych zachowań kota w stosunku do właściciela, osób trzecich i innych zwierząt tego samego lub innego gatunku. Osierocone w bardzo młodym wieku kocięta są bardziej podatne na występowanie zaburzeń w zachowaniu niż koty prawidłowo wychowane przez matkę.

Poniżej zamieszczamy tabelę z przykładami zachowania wśród kotów oraz sposobem ich rozwiązywania. Pamiętajmy także, iż wiele typów kocich zachowań nie można kwalifikować jako zaburzenia, ponieważ należą do naturalnych form wyrażania swojego ego. To dla nas ludzi są one inne, czasem trudno akceptowalne i postrzegane jako niewłaściwe.

Lp.

Problem/Zachowanie

Przyczyna/Objaw

Rozwiązanie

1.

Znaczenie terenu moczem

- Naturalna chęć zaznaczenia
  terenu swojej dominacji

- Dojrzałość płciowa

- Ruja

- Nowe przedmioty w domu

- Nowy osobnik ( kot, pies ) w
  domu

- Nowy członek rodziny w domu

- Wyjazd lub śmierć członka
  rodziny

- Przeprowadzka

- Zmiana  kuwety lub miski

- Zmiana żwirku w kuwecie – nowy
  zapach

- Choroba dróg  moczowych

- Cukrzyca

- Niewydolność nerek

- Starość

- Kastracja

- Zastosowanie środków chemicznych
  maskujących znakowane miejsce

- Stosowanie środków opartych na
  sztucznych kocich feromonach

- Badanie lekarsko-weterynaryjne

2.

Oddawanie moczu i kału poza kuwetę

- Brudna kuweta

- Nieodpowiednie umiejscowienie
  kuwety

- Nieodpowiedni żwirek

- Błędy w wychowaniu

- Agresja wśród kotów

- Zaburzenie spokoju podczas
  korzystania z kuwety

- Choroba dróg  moczowych

- Cukrzyca

- Niewydolność nerek

- Starość

- Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

- Dokładne mycie kuwety

- Zapewnienie większej ilości kuwet w
  domu

- Zapewnienie spokojnego i
  ustronnego miejsca na kuwetę

- Zapewnienie żwirku odpowiadającego
  zapachem  i wielkością granulek
  oraz systematyczne jego wymiana

- Badanie lekarsko-weterynaryjne

3.

Agresja wśród kotów

- Zaburzona socjalizacja kociąt

- Walka o dominację w grupie
  kotów

- Zabawa imitująca walkę

- Konflikt płci

- Nowy osobnik w domu

- Strach przed innym kotem

- Ból spowodowany chorobą

 

 

- Wspólna zabawa

- Wspólne karmienie kotów

- Osobne kuwety

- Trzymanie kota w domu

 

4.

Agresja wobec właściciela

- Brak bodźców do aktywności
  fizycznej – nudny tryb życia

- Zbyt intensywna zabawa

- Transport

- Wizyta u lekarza weterynarii

- Dostarczanie bodźców zewnętrznych
  dla pobudzenia aktywności  np.
  zabawki, gryzaki

- Drugi kot w domu

- Od młodości należy przyzwyczajać
  kota do transportera, zabiegów
  higienicznych i wizyt u lekarza

5.

Niechęć i strach wobec człowieka

- Zaburzenia w okresie socjalizacji

- Przemoc i agresja w stosunku do
  zwierząt

- Zapewnić prawidłowy proces
  socjalizacji

- Dobre traktowanie zwierząt

4.

Drapanie i ostrzenie pazurów

- Naturalna chęć zaznaczenia
  terenu swojej dominacji i
  pielęgnacji pazurów

- Oznaka zadowolenia i ufności

- Przekora

- Zapewnić tzw. drapak

- Systematyczna kontrola i skracanie
  pazurów

5.

Problemy z jedzeniem

- Zaburzenia zdrowotne

- Usytuowanie miski z jedzeniem

- Zbyt zimne jedzenie

- Mała ilość misek w stosunku do
  ilości kotów w domu

- Czystość miski

- Kontrola lekarsko-weterynaryjna

- Mycie miski

- Spokojne umiejscowienie miski z
  jedzeniem

- Prawidłowa temperatura pożywienia – temperatura pokojowa

 

6.

Nadmierne mycie i wylizywanie sierści

- Stres i niepokój

- Brak czesania

- Zarobaczenie

- Alergia skórna

 

- Eliminacja stresu

- Dostarczanie bodźców zewnętrznych
  dla pobudzenia aktywności  np.
  zabawki, gryzaki

 

7.

Zjadanie i obgryzanie roślin i kwiatów doniczkowych

- Naturalnie dla poprawy trawienia

- Przy dołączonym oddawaniu kału
  i moczu:

zaburzenia żołądkowo-jelitowe

pilobezoary – kule włosowe
w przewodzie pokarmowym

braki żywieniowe

 

- Zapewnienie dostępu do trawy dla
  kotów

- Stosowanie past umożliwiających
  odtłaczanie

- Pełnowartościowy pokarm

8.

Ocieranie się policzkami i głową

- Znaczenie terenu i właściciela
  poprzez gruczoły zapachowe 
  zlokalizowane na policzkach i
  pyszczku przy pomocy kocich
  feromonów

 

- Naturalne zachowanie kotów

9.

Ssanie lub połykanie

- Zjadanie lub ssanie wełnianych i
  nie tylko rzeczy np. przepoconych
  ubrań

- Potrzeba bliskości z człowiekiem

- Zbyt szybkie odłączenie od matki
  przed 8 tygodniem życia

- Rasy : syjamskie i burmańskie

- Zaburzenia zdrowotne

- Odwracanie uwagi od ssania

- Dostarczanie bodźców zewnętrznych
  dla pobudzenia aktywności  np.
  zabawki, gryzaki

- Nowy kot w domu

- Karma z zawartością błonnika

- Minimalizacja sytuacji stresowych

- Chowanie ubrań

 

 

10.

Nocna aktywność

- Naturalne nocne polowanie na
  „właściciela”

 

- Niedokarmianie kotów nocą

- Dostarczanie bodźców zewnętrznych
  dla pobudzenia aktywności ruchowej
  np. zabawki, gryzaki






Żywienie



Wróć

Okres wzrostu kociąt to czas szczególnego zapotrzebowania na substancje odżywcze w postaci białek, lipidów, cukrów, witamin oraz minerałów. Prawidłowe żywienie dobrą  karmą to gwarancja zdrowego rozwoju i wzorowej kondycji dorosłego kota.

Próby żywienia kociąt domowym , nieprawidłowo zbilansowanym jedzeniem, opartym na jednym rodzaju np. mięsa, doprowadzi do znacznych niedoborów żywieniowych i nieodwracalnych zaburzeń w funkcjonowaniu organizmu.

Przez pierwsze cztery tygodnie życia małe kocię zdane jest na swoją matkę. W tym okresie za jego prawidłowe żywienie odpowiada karmiąca kotka. Jej pożywienie również powinno być oparte o wysokoenergetyczne składniki, z odpowiednią zawartością kwasów tłuszczowych, białka, węglowodanów oraz co istotne witamin i minerałów. Dieta karmiącej kotki powinna być oparta na karmie przeznaczonej dla rosnących kociąt.

Od czwartego tygodnia życia można już wprowadzać stały pokarm w postaci mokrej karmy lub suchej przeznaczonej dla kociąt. Okres ten charakteryzuje się tym, iż młode kocię nabiera coraz większej zdolności trawienia dlatego przejście z mleka matki, na pokarm stały jest stosunkowe bezproblemowe. W pierwszych dniach żywienia pokarmem suchym można go namaczać wodą lub mlekiem, stosuje się również mieszanki pokarmu mokrego z suchym. Następnie kiedy kocię zacznie jeść coraz więcej karmy, stopniowo zmniejsza się ilość wody, czy mleka w karmie. Wodę z karmy zastępujemy oddzielną miską z wodą, którą systematycznie uzupełniamy. Również mleko należy odstawić w momencie odsadzenia od matki, gdyż może być ono źródłem zaburzeń żołądkowo jelitowych, przede wszystkim biegunki, a w przyszłości również alergii pokarmowej czy skórnej.

Są różne sposoby karmienia kociąt. Podstawową zasadą jest nieograniczony dostęp do karmy czyli tzw. karmienie do woli. Dla zachęcenia i posmakowania można niewielki kęs zostawić na łapce lub posmarować kocie wargi. Dzięki temu kot poznaje smak karmy i przekonanie się do niej.

Pomiędzy piątym a ósmym tygodniem życia jest już czas kiedy młode kocię zaczyna samodzielnie pobierać pokarm i pić. Na ten okres przypada odsadzenie - czyli możliwość samodzielnego życia bez konieczności ssania matki. Właściwa dieta w tym okresie będzie gwarancją braku zaburzeń w postaci wymiotów czy biegunek wywołanych żywieniem np. domowym pokarmem. Należy pamiętać, iż jest to czas tzw. luki immunologicznej, podczas której kiedy nastąpiła stopniowa utrata przeciwciał matczynych uzyskanych z siary a produkcja własnych dopiero się zaczyna i ich poziom nie jest w stanie zabezpieczyć przed chorobami. Dokarmianie w tym okresie dodatkowym pokarmem lub resztkami z Naszego stołu wywoła wiele niepotrzebnych objawów. Doprowadzić może do nadmiaru dostarczanych kalorii co przyspieszy niepotrzebnie wzrost i przybierania na wadze to wywoła nadwagę, zaburzenia kostno-stawowe, czy niechęć do przyjmowania tego pokarmu, który jest zdrowy i zalecany w danym wieku.

W kolejnych miesiącach życia, aż do osiągnięcia szóstego miesiąca, tempo wzrostu jak i zapotrzebowane na wysoko strawne białka oraz inne substancje odżywcze jest znaczenie wyższe niż u dorosłych kotów. W tym okresie dochodzi do wymiany uzębienia z mlecznego na stałe, co warunkuje dostarczenie odpowiedniej ilości wapnia i fosforu.

Kocięta wykazują specyficzne zapotrzebowania pokarmowe.

  • Niezbędny dla prawidłowego rozwoju tkanki nerwowej, mózgu oraz siatkówki oka  jest kwas tłuszczowy z grupy Omega 3 tzw. DHA.
  • Odpowiedni stosunek aminokwasu argininy do L-lizyny, zabezpiecza przed niebezpiecznym dla zdrowia herpeswirusem i ogranicza objawy zakażenia nim.
  • Dodatek przeciwutleniaczy w postaci witaminy E, selenu, witaminy C luteiny oraz tauryny chroni przed bakteriami i wirusami.

Po ukończeniu siódmego miesięcy następuje stopniowy spadek zapotrzebowania energetycznego i odżywczego u rozwijających się kotów, aczkolwiek należy pamiętać, iż jest to w dalszym ciągu okres rozwoju i wzrostu, który kończy się w wieku 10 miesiąca w przypadku osobników żeńskich a około 12 w przypadku męskich.  

Żyjące na wolności koty żywią się w głównej mierze upolowanymi przez siebie małymi gryzoniami, ptakami, owadami czy jaszczurkami. Zarówno uzębienie kota jaki i przewód pokarmowy przystosowane są do przyjmowania i trawienia mięsa. Posiadają one stosunkowo mały żołądek i krótkie jelita, co warunkuje konieczność pobierania łatwostrawnej karmy. Taki pokarm gwarantuje im dostęp do wszystkich niezbędnych składników w pożywieniu.

Koty to organizmy zdecydowanie mięsożerne, a pokarm oparty o warzywa i owoce nie zabezpieczy im w żadnym wypadku podstawowych funkcji życiowych. Enzymy trawienne znajdujące się w żołądku dorosłego kota trudniej rozkładają pokarmy pochodzenia roślinnego niż zwierzęcego. Charakterystyczne dla kociego organizmu jest spożywanie małych, ale częstych posiłków o intensywnym i zachęcającym zapachu. Koty w swojej diecie wykazują znacznie większe zapotrzebowanie na wysokiej jakości białko niż psy.

Koci organizm nie jest w stanie wytworzyć pewnych aminokwasów i dlatego muszą być one dostarczone z zewnątrz jako białko zwierzęce. Takim aminokwasem jest tauryna i arginina. Niedobór tauryny w diecie kota może doprowadzić do stłuszczenia wątroby, zaburzeń w rozrodzie, retinopatii u młodych kociąt i kardiomiopatii rozstrzeniowej oraz zaburzeń neurologicznych. Arginina z kolei,  zabezpiecza przed zatruciem amoniakiem. Przy jej braku dochodzi do  szybko rozwijających się wymiotów, skurczy mięśniowych, przeczulicy skóry, śpiączki a w konsekwencji śmierci. Aminokwas ten znajduje się w dużych ilościach w pokarmach roślinnych i zwierzęcych.

W diecie dorosłego kota niezbędne są też tłuszcze, które dostarczają energii. Tłuszcze oprócz czysto smakowej roli odgrywają także rolę jako nośnik dla witamin, które się w nim rozpuszczają, a także zawierają niezbędny dla kociego organizmu aminokwas - kwas arachidonowy. Na szczególną uwagę zasługują ryby ponieważ wywierają pozytywny wpływ na rozwój, zdrowie oraz wygląd kotów. Należy tylko przestrzegać zasady aby nie przekarmiać  koty rybami słodkowodnymi gdyż zawierają w swoim składzie tiaminazę, enzym rozkładający witaminę B1.

Zasadą prawidłowego odżywiania kotów jest także niepodawanie pokarmu przeznaczonego dla psów, gdyż jest on biologicznie niewystarczający dla kotów. Dodatkowo porównywalna dawka pokarmu kotów, zawiera zdecydowanie więcej białka oraz tłuszczu, niż ta sama ilość psiego jedzenia. Z kolei ilość węglowodanów jest większa w pokarmie psim aniżeli kocim. Z powodu szybkiej przemiany materii oraz dużych dobowych wahań poziomu glukozy we krwi warto karmić koty kilka razy dziennie, stosować żywienie do woli lub pozostawiać stały dostęp do karmy.

Dzienne dawki karmy powinny być modyfikowane w zależności od stanu zdrowia kota lub np. tego czy jest kotem po kastracji/sterylizacji, kotem otyłym, cukrzykiem czy borykającym się z niewydolnością nerek czy wątroby. Żywienie oparte jest wtedy na odpowiednich dietach weterynaryjnych oraz odpowiedni dobranych dziennych dawkach karmy leczniczej. Pamiętać należy aby w przypadku żywienia mokrą karmą podawać ją w temperaturze pokojowej nigdy prosto z lodówki.

Zbyt niska temperatura pokarmu wywołuje niebezpieczny dla zdrowia skurcz żołądka i jelit. Karmimy kota zawsze w tym samym cichym i ustronnym miejscu i nie w bliskiej odległości od kociej kuwety. Obok miski z jedzeniem powinna zawsze stać miseczka  ze świeżą wodą do picia. Szczególnie jest to istotne przy karmieniu suchym pokarmem. Mleko jest powszechnie przyjętym pokarmem dla kotów. Niestety krowie mleko nie jest dobrze tolerowane przez koty i może powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe a w przyszłości nawet wywołać alergię pokarmową.

Ważnym elementem dla prawidłowego funkcjonowania organizmu jest dostęp do trawy. Jest ona źródłem składników mineralnych oraz reguluje trawienie. Codzienna toaleta kota powoduje zjadanie swoich włosów i ich zbijanie się w przewodzie pokarmowym w tzw. pilobezoary czyli kule włosowe. Zjedzona przez kota trawa działa wymiotnie i wspomaga usuwanie kul włosowych z przewodu pokarmowego.

Najważniejszą cechą kociej diety jest dostarczenie pokarmu w jak największym stopniu upodobnionego składem jakościowym i ilościowym do pokarmu jaki łowi kot w naturalnych warunkach. Będzie to gwarancją codziennej aktywności i zdrowia dorosłego kota.

Zbilansowany odżywczo pokarm, przeznaczony dla kotów dojrzałych jest istotnym elementem umożliwiającym przeżycie wielu lat, w stosunkowo dobrej kondycji. Prawidłowo zadbane i odżywione koty potrafią żyć nawet 25 lat.

Koty starsze wymagają takiej samej lub nawet większej opieki niż kocięta. Starszy organizm zmaga się z wieloma zmianami chorobowymi. Proces osiągania wieku senioralnego rozpoczyna się około 7-8 roku życia. Jest to proces powolny i stale postępujący.

Wśród objawów starzenia obserwuje się:

  • spadek aktywności fizycznej, kot wykazuje mniejsza chęć do zabawy, więcej czasu zajmuje jemu sen, a w kontakcie z właścicielem od czasu do czasu, wykazuje objawy nieuzasadnionej agresji.
  • Brak apetytu może wskazywać na zaburzenia w jamie ustnej dotyczące uzębienie i stanów zapalnych dziąseł a zmiany w ilości wypijanej wody i oddawanego moczu informuje o konieczności kontroli nerek.
  • Duży odsetek kotów dojrzałych zmaga się z nadwagą i otyłością, która jest z kolei przyczyną zmian zwyrodnieniowych w stawach i kręgosłupie ale także prowadzi do groźnej choroby cukrzycy. Dlatego ze starszymi kotami należy regularnie chodzić na kontrolne wizyty u lekarza weterynarii.

 Żywienie kotów karmami gotowymi skierowanymi dla dojrzałych osobników, zapobiega otyłości, cukrzycy oraz spowalnia procesy powodujące niewydolność nerek. Zawarte w karmie przeciwutleniacze spowalniają procesy starzenia się komórek. Dodatek tzw. chondroprotektorów w postaci glukozaminy, chondroityny i kwasu hialuronowego oraz podwyższony poziom niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych Omega 3 i Omega 6 działa przeciwzapalnie i poprawia wygląd skóry i sierści. Zapotrzebowanie energetyczne starszych kotów, u których następuje spadek masy mięśniowej i dochodzi do zwolnienia tempa procesów metabolicznych a w konsekwencji obniżenia aktywności ruchowej jest nieco mniejsze w porównaniu z kotami dorosłymi a tym bardziej kociętami. Zwiększona dawka kalorii prowadzi do nadwagi i otyłości i wszystkich konsekwencji z nimi związanych. Dlatego żywienie seniorów karmą dla kociąt jest błędem żywieniowym. Zawartość białka w karmach dla kotów dojrzałych powinna być obniżona po to aby chronić postępującą wraz z wiekiem niewydolność nerek ale jednocześnie zapewnić prawidłowe funkcjonowanie mięsni, hormonów, enzymów, systemu odpornościowego, wszelkich procesów syntezy białek wewnątrzustrojowych i procesów odbudowy zniszczonych tkanek. Ważnym elementem stanowiącym ochronny wpływ w funkcjonowanie nerek oraz układu krążenia jest także obniżony poziom fosforu oraz soli.

Wszelkie zmiany związane z wiekiem zwierzęcia, aktualnym stanem zdrowia oraz indywidualnym zapotrzebowaniem żywieniowym nakłada obowiązek dostosowania odpowiedniego pokarmu.  Zapewni to   komfort na kolejne lata życia kociego seniora i umożliwi walkę z istniejącymi schorzeniami.




© 2014 Butcher's Pet Care.
/
0